Oskar Dawicki, 2021 (1-4/4)

Wywiad metodą oral history z Oskarem Dawickim przeprowadził w ramach projektu Historie Mówione Nowoczesności Tytus Niewiedział w styczniu 2021 roku w pracowni artysty w Warszawie. Zapis audio.

Wywiad przeprowadzono: 21.01.21.
IV części: I. 39 min 43 s, II. 42 min 08 s, III. 44 min 40 s, IV. 40 min 31 s.
Łączny czas nagrania: 2 h 47 min 02 s.

Mój pierwszy mail wymieniony z Oskarem Dawickim niósł za sobą dreszczyk emocji. Wielki performer, tajemniczy, człowiek, a ja tu do niego maila piszę. Wydawało mi się, że całą tę sytuację sobie wymyśliłem i za chwilę się okaże, że wywiad tak naprawdę mam robić z Dawidem Oskarickim, że wszystko mi się pomieszało i że przecież do takich artystów jak Dawicki nie ma dostępu.
Tu pozwolę sobie przejść już do dnia wywiadu. Centrum Warszawy. Dzwonek. Przywitanie. Rozejrzenie się po mieszkaniu-pracowni. Usadowienie się na krześle.
Oto przede mną siedział nie kto inny jak Oskar Dawicki, artysta, można powiedzieć, na stałe już wpisany w karty historii. Ktoś, do kogo kiedyś ktoś mnie porównał, co miało ważny wpływ na moje artystyczne poszukiwania. A jednak biła od niego aura pewnej samotności, jakby pod personą, pod własną historią, był ktoś jeszcze - człowiek.
I właśnie, choć zadziało się to chyba fuksem, dane mi było z Oskarem Dawickim-człowiekiem porozmawiać. W takt elektronicznego beatu, autorstwa Dawickiego, rozpoczęliśmy rozmowę, która na długo pozostanie w mojej pamięci. W oparach papierosowego dymu, w towarzystwie wiszącej nieopodal brokatowej marynarki Oskar podzielił się wspomnieniami z rodzinnego Starogardu, z pierwszych prób i poszukiwań artystycznych, swojej, nieraz wyboistej, ścieżki artysty-performera. Rozmawialiśmy o ludziach, ważnych dla Oskara oraz jego twórczości, ale też o działaniach, inspiracjach i planach na przyszłość.

Oskar Dawicki – performer, artysta wizualny, twórca obiektów i prac wideo. Zajmuje się również malarstwem i instalacją przestrzenną. Urodził się w 1971 roku w Starogardzie Gdańskim, zdobył wykształcenie malarskie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Lata studiów to również odkrycie i zainspirowanie się twórczością Zbigniewa Warpechowskiego i pierwsze działania performatywne. W latach 90. był członkiem-założycielem grupy Tu Performance. W 1995 roku zaczął występować publicznie w swojej charakterystycznej błyszczącej niebieskiej marynarce. Od 2000 roku Dawicki coraz częściej wychodzi poza granice performansu, eksplorując takie formy jak wideo-art, instalacje, fotografia i dokument.
Jego spektakle artystyczne obejmują zarówno indywidualne pokazy, jak i projekty grupowe z kolektywem Azorro (z Igorem Krenzem, Wojciechem Niedzielko i Łukaszem Skąpskim). W 2010 Łukasz Gorczyca i Łukasz Ronduda napisali książkę „W połowie puste. Życie i twórczość Oskara Dawickiego”, w której wątki biograficzne mieszają się z fikcyjnymi. Opowieść jest oparta o tytułowe życie i twórczość Dawickiego. W 2014 na jej podstawie nakręcono film „Performer”, w którym artysta zagrał samego siebie. Dawicki brał udział w ponad 50 wystawach w kraju i zagranicą, a jego prace współtworzą wiele kolekcji ważnych instytucji sztuki.