Tramwajada

Dzieci mkną uprowadzonym tramwajem „w stronę wolności”, prosto w neonową, śląską noc. Mogłaby być to niezapomniana przygoda, lecz mamy przecież koniec lat 80. Surowy, mroźny świat u progu nowego roku to już kraina ludzi odrzuconych i porzuconych. Następna stacja: transformacja. 

To trochę kino poetyckiego nadrealizmu, ale zarazem kontynuacja tematów, które nie straciły na aktualności przez cały PRL i później – dojmującej samotności, zwłaszcza tej doświadczanej przez dziecko. Tu wszyscy czują się wyrzutkami. 

Podobieństwa do poetyki wideoklipu nieprzypadkowe – za Tramwajadą stoją twórcy polskiej szkoły teledysku lat 90. Bolesław Pawica i Jarosław Szoda, a muzykę napisał Tomek Lipiński. Całość rozgrywa się w sceneriach dziś często już nieistniejących, w tym – na słynnym katowickim Brutalu, czyli dawnym budynku dworca PKP.

[Olga Drenda]