Prywatne śledztwo

Polskie Życzenie śmierci w realiach województwa łódzkiego końca PRL. Główny bohater, mistrz motocrossu – w tej roli świetny, zdesperowany i zmęczony Roman Wilhelmi – traci rodzinę w wypadku spowodowanym przez pijanego kierowcę. Sam postanawia odnaleźć sprawcę i wymierzyć sprawiedliwość. 

To klasyczny scenariusz znany z setek filmów sensacyjnych, ale choć film Wojciecha Wójcika można zaliczyć do ówczesnych eksperymentów z kinem gatunkowym, jest także dokumentem swoich czasów.

Poeta Jacek Żebrowski mówił kiedyś przy okazji seansu Prywatnego śledztwa, że pokazuje on, jak w latach 80. władza uprawomocniła przemoc jako podstawę relacji międzyludzkich. Socjologowie końca epoki zgodziliby się z nim: w ich diagnozach często padało wówczas słowo anomia. Czy w takich realiach ludzie chętniej oglądają filmy o samotnych mścicielach?

Kino gatunkowe często działa jak najtrafniejsze urządzenie pomiarowe niepokojących, podziemnych prądów, które wpływają na zbiorowy stan ducha. Czy tak było w przypadku jednego z rzadkich w tamtym czasie przykładów polskiego revenge movie?

Film obowiązkowy także dla miłośników motoryzacji PRL.

[Olga Drenda]