Sztuka i edukacja – jak zestroić puls?

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza nauczycielki i nauczycieli, edukatorki i edukatorów, a także artystki i artystów do udziału w panelu dyskusyjnym „Sztuka i edukacja – jak zestroić puls”, który towarzyszy wystawie „Formy podstawowe 2024/2025. Muzeum jako szkoła”.

Panel będzie przestrzenią do refleksji nad związkami między sztuką współczesną a edukacją. Idea, że sztuka jest ważnym narzędziem przemiany człowieka i świata, jest obecna zarówno w pedagogice, w obszarze wiedzy o sztuce, jak i w działalności artystycznej. W ostatnich latach coraz wyraźniej widać, że sztuka współczesna staje się partnerką pedagogiki, a sama pedagogika inspiruje twórców. Artyści i artystki coraz częściej sięgają po edukacyjne formy działania, dostrzegając w nich potencjał demokratyczny, inkluzywny i emancypacyjny.

Podczas spotkania porozmawiamy o relacjach między sztuką a edukacją oraz o punktach, w których te dwie dziedziny się przecinają. Zastanowimy się, w jaki sposób sztuka może poszerzać definicję edukacji i jak edukacja wpływa na nowe formy twórczości. Czy obecność sztuki w edukacji może wspierać tworzenie bardziej demokratycznych i otwartych środowisk uczenia się? W jaki sposób działania artystyczne stają się laboratoriami nowych praktyk edukacyjnych i społecznych?

Zwrócimy uwagę zarówno na artystki i artystów, którzy włączają praktyki edukacyjne w swoje działania artystyczne, jak i na nauczycielki i nauczycieli, którzy sięgają po język sztuki w pracy dydaktycznej. Panel stanie się przestrzenią wymiany doświadczeń i inspiracji, skierowaną do osób poszukujących nowych form pracy, otwartych na współpracę między szkołą a instytucjami kultury, między klasą a galerią, między edukacją a twórczością.

Panel towarzyszy wystawie: „Formy podstawowe 2024/2025. Muzeum jako szkoła”

Barbara Kwiatkowska-Tybulewicz – pedagożka, animatorka kultury, edukatorka artystyczna; adiunktka w Zakładzie Edukacji Estetycznej i Studiów nad Kulturą na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Jej zainteresowania naukowe i działalność dydaktyczna koncentrują się wokół styku sztuki i edukacji: edukacji estetycznej i artystycznej, zwrotu edukacyjnego w sztuce współczesnej, pedagogiki teatru oraz edukacji alternatywnej. Prowadzi zajęcia, realizuje projekty edukacyjne i koordynuje inicjatywy studenckie łączące sztukę i pedagogikę. Współtwórczyni kierunku studiów: "Edukacja alternatywna z animacją społeczno-kulturalną" oraz "Edukacja alternatywna z edukacją artystyczną" na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka książki Wychowawcze aspekty sztuki współczesnej. Z perspektywy pedagogiki krytycznej (2016).

Anna Grajewska – edukatorka kulturowa, menadżerka kultury, ekspertka ds. rozwoju społeczności. Historyczka sztuki (UAM w Poznaniu) i kuratorka (UJ), absolwentka studiów z zakresu public relations i kursu biblioterapii. Stypendystka MKiDN (2015) – w ramach stypendium badała historię polskiej edukacji muzealnej w latach 1945–1989. Współautorka strategii programu "Edukacji Kulturowej dla Krakowa"(Małopolski Instytut Kultury). Autorka publikacji edukacyjnych dla dzieci, młodzieży i nauczycieli (m.in. „Nerwicowcy i Troglodyci”, materiały dla nauczycieli plastyki – MAC Edukacja).

Agnieszka Krzysiak – nauczycielka plastyki z ponad dwudziestoletnim stażem, absolwentka ASP w Warszawie (malarstwo i tkanina artystyczna). Aktywna uczestniczka projektów edukacyjnych i artystycznych (Kulthurra! CEO, Edukacja Inspiracja, "Formy podstawowe"). Na co dzień pracuje w Społecznej Szkole Podstawowej MTE w Milanówku. Prowadzi także autorską pracownię twórczą Inspiratornia, gdzie – w duchu arteterapii – pracuje głównie z kobietami, wykorzystując ceramikę i inne techniki rękodzielnicze. Odznaczona tytułem „Mecenas Kultury” (Powiat Grodziski, 2016). Współautorka książki Rozmowy na kanapie (WCIES Warszawa, 2021).

Iwona Wadas – dyrektorka Szkoły Podstawowej im. Kawalerów Orderu Uśmiechu w Czersku, z ponad 25-letnim doświadczeniem w edukacji, w tym 9 lat na stanowisku dyrektorskim. Ukończyła filologię polską (Uniwersytet Opolski), pedagogikę opiekuńczo-wychowawczą, terapię pedagogiczną, sztukę oraz kurs kwalifikacyjny z zarządzania oświatą. Uczestniczka licznych szkoleń z zakresu pedagogiki teatru, wspierania kreatywności dzieci oraz wykorzystania nowych technologii. Nauczycielka języka polskiego i plastyki, założycielka szkolnej gazetki, pasjonatka filmu, rękodzieła i fotografii. Uczestniczka 4. edycji programu "Formy podstawowe".

Jaśmina Wójcik – artystka wizualna, reżyserka, edukatorka i aktywistka. Tworzy działania partycypacyjne, w których oddaje głos dzieciom i społecznościom lokalnym. Jej twórczość oparta jest na relacjach, uważności i siostrzeństwie – również w kontakcie ze światem nieludzkim. Reżyserka filmu Symfonia fabryki Ursus (2018) oraz najnowszego dokumentu Król Maciuś Pierwszy, współtworzonego z dziećmi. Autorka Manifestu edukacji empatycznej.