Kłiry, świry i chore dziewczyny – łączmy się

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na twórcze warsztaty, które łączą poezję, teorię i sztukę, tworząc przestrzeń dla wspólnoty, czułości i wzajemnego wsparcia. To spotkanie dla osób, którym bliskie są tematy kruchości i które pragną eksperymentować z tekstem w bezpiecznym, inkluzyjnym gronie.

Spotkanie rozpoczniemy od wizyty na wystawie „Kwestia kobieca 1550–2025”. Przyjrzymy się wybranym pracom dotyczącym cielesności, transkobiecości i afektywnego wymiaru kobiecych doświadczeń, w tym dziełom Jade Guanaro Kuriki-Olivo (Puppies Puppies) i Francesci Woodman. Następnie, w sali warsztatowej, wspólnie zanurzymy się w procesie twórczym.

Sięgając po ideę „domu z cytatów” Sary Ahmed, praktykę automatycznego pisania oraz poezję kolażową, stworzymy wspólny, wielogłosowy wiersz. Będziemy wycinać słowa i zdania z przygotowanych tekstów teoretycznych i poetyckich, by połączyć je z naszymi własnymi myślami. Zastanowimy się, jak możemy odnaleźć siebie w tekstach, obrazach i doświadczeniach innych, by poczuć się mniej samotnie.

Spotkanie będzie też okazją do wspólnego namysłu nad tym, jakie warunki kształtują naszą możliwość tworzenia, z jakimi przeszkodami i zasobami pracujemy oraz jak możemy się nawzajem wspierać w procesie zdrowienia i twórczości.

Warsztat jest pomyślany jako bezpieczna przestrzeń, w której mile widziane jest także nie- lub małowerbalne uczestnictwo. Nie jest wymagane żadne wcześniejsze doświadczenie artystyczne ani literackie. Liczy się chęć bycia razem i współtworzenia. W trakcie spotkania dostępny będzie „kącik niegrania” – miejsce pozwalające na odpoczynek poza grupą, w ciszy i z dystansem.

Warsztat wyrasta z praktyki traktowania teorii jak poezji: intuicyjnego wybierania fragmentów, cytatów i inspiracji, zamiast linearnych lektur. Jak mówi prowadząca: „Wychodzę z mojego ADHD-owego i dyslektycznego doświadczenia. Czytam teorię tak, jak czuję – w chaosie, intuicji, emocji i wrażeniu”.

 

 

Danielka Weiss – interdyscyplinarna artystka, badaczka i zbieraczka słów, światów oraz doświadczeń. Eksperymentuje z filmem, tekstem, badaniami artystycznymi i działaniami site-specific. Wychodząc z doświadczenia trans-dziewczęcej queerowości i neuroatypowości, szuka alternatywnych narracji i przestrzeni zdrowienia, wspólnotowości oraz edukacji. Jest zainteresowana poetyką wiedzy ucieleśnionej i kolektywnej. Autorka projektów „Poliamoryczne Ogródki Działkowe” i „Psychodziałka”. Jako poetka współtworzyła działania kolektywu x-philes w Fundacji Galerii Foksal i Zachęcie.