Od brutalności platform do alternatyw mediów społecznościowych

Najnowsza książka Lovinka – „Platform Brutality” – to bezlitosna diagnoza naszej kolektywnej cyfrowej kondycji po pandemii Covid-19. To także starcie ze światem pogrążonym w rozpadzie platform internetowych, uzależnieniu od mediów społecznościowych i ich psychicznych kosztach. Jej główna teza brzmi: media społecznościowe już nie tylko rozpraszają — one ranią. A mimo to wciąż w nich tkwimy. Lovink określa dominujący pejzaż emocjonalny mianem copium — metaforycznego opium na cyfrową rozpacz, odrętwiającego użytkowników uwięzionych w nieskończonych pętlach doomscrollingu i ciągłego rozproszenia.

Książka podejmuje tematy takie jak paradoks samotności w mediach społecznościowych, mitologie smartfonów, rola marzeń sennych w erze cyfrowej oraz techno-feudalizm jako polityka gospodarcza bigtechowej oligarchii. Obecny stan internetu to permanentny kryzys: stagnacja, gniew i odrętwienie, a codzienność jest definiowana przez manipulację algorytmiczną, zalew treści generowanych przez AI, enshittification oraz techno-feudalizm Jako ósmy tom serii Lovinka krytykującej kultury internetu, książka przechodzi od krytyki do strategii wyjścia: najpierw diagnoza, potem leczenie. „Platform Brutality” to pomnik cyfrowego zmęczenia i ostatni, pilny apel o zbiorowe wycofanie się.

Podczas swojego wykładu teoretyk mediów i krytyk internetu Geert Lovink zaproponuje, by na współczesną kulturę internetu spojrzeć dialektycznie, odróżniając od siebie dwie tendencje: brutalną, akceleracjonistyczną trajektorię związaną z reżimem Donalda Trumpa i Elona Muska oraz długofalowe dążenia do ustanowienia technofeudalnej gospodarki, w której kluczową rolę odgrywa „renta z chmury” oraz zniewolenie użytkowników rozmaitych platform. Zapyta także: Jak w zasadzie możemy stawić opór tym tendencjom? Czy jesteśmy w stanie przyspieszyć wdrażanie propozycji „stacktywistycznych” i zbudować niezależną, europejską infrastrukturę sieci? Czy to koniec snów o suwerenności i najwyższy czas na dołączenie do ruchu Internet Core?

Wydarzenie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu własnego Centrum Rozwoju Przemysłów Kreatywnych: Rozwój Sektorów Kreatywnych.