Drugi akt

Pracujący dzień i noc niezwykle płodny filmowiec i performer Quentin Dupieux od czasu do czasu prezentuje nam prawdziwą perełkę – a The Second Act jest właśnie takim skarbem. To skandalicznie lekceważąca i hiper-niepoprawna komedia o tym, że nawet sztuczna inteligencja nie może zagrozić ukrytemu źródłu kinowego spektaklu, jakim jest wrażliwe ego aktora.

Akcja rozgrywa się na planie „pierwszego filmu wyreżyserowanego przez sztuczną inteligencję”, a czwórka aktorów (Seydoux, Lindon, Garrel, Quenard) daje z siebie wszystko w tej krótkiej, ale szalonej satyrze na temat własnego zawodu, która w pokręcony sposób staje się listem miłosnym
do kina (pomimo wszystko).

 

Ostatnie długie ujęcie (ujawniające kulisy powstawania pierwszej sceny) jest najpiękniejszym hołdem dla fizycznych trudów kręcenia filmów, jaki widziałem od czasu finału filmu François Truffauta „Amerykańska noc”.