Przed transformacją ustrojową w Polsce z 1989 roku wszystkie gałęzie przemysłu – elektrownie, huty stali, zakłady chemiczne – znajdowały się w rękach państwa, odgrywając kluczową rolę zarówno w ówczesnej gospodarce, jak i życiu kulturalnym. Czas wolny pracowników był organizowany przez zakłady pracy – największą popularnością cieszyły się wówczas Amatorskie Kluby Filmowe, które powstawały od lat 50. Filmowcy amatorzy korzystali z taśm 8 i 16 mm, kamer i stołów montażowych kupionych przez fabryki. Pod koniec lat 60. w kraju działało już niemal 300 klubów. Zaczęto również organizować konkursy filmowe.
„Entuzjaści” wychodzili nierzadko poza sferę oficjalnej kultury, działając w duchu kontrkulturowego oporu i krytyki. Często realizowali swoją pasję w sposób przewrotny i błyskotliwy i tworzyli w imię własnych celów, a nie tych wyznaczanych przez fabrykę czy państwo. Tworzone przez nich filmy jednocześnie rejestrują głębokie struktury ówczesnego życia i stawiają im opór. Wśród tych niezwykłych prac można znaleźć niemal wszystko, od dwuminutowych animacji, przez krótkie filmy „eksperymentalne” i „abstrakcyjne”, dokumenty ukazujące życie rodzin, wsi, miast i fabryk, po dramaty historyczne i ambitne obrazy fabularne.
Badania nad stworzeniem Archiwum pozwoliły odnaleźć i ocalić wiele zapomnianych materiałów filmowych powstałych na taśmach 8 mm i 16 mm, które były wcześniej przechowywane w prywatnych domach, a następnie odrestaurować je i zdigitalizować, by wreszcie stworzyć dla nich platformę w postaci strony internetowej i udostępnić bez żadnych ograniczeń na licencjach Creative Commons.