Zwierzę

Co się dzieje, gdy kino przekracza granicę gatunku – nie filmowego, lecz biologicznego?

Cykl „Kino Międzygatunkowe” to comiesięczne pokazy i rozmowy, w których klasyka spotyka się z odkryciami, a projekcji towarzyszy dyskusja z zaproszonymi osobami eksperckimi i publicznością.

Interesuje nas kino, które proponuje nieantropocentryczne spojrzenie na świat natury, testuje granice między ludzkim a pozaludzkim i zachęca do przemyślenia na nowo relacji z innymi gatunkami i przyrodą.

Projekt narodził się jako wspólna inicjatywa krakowskiego Kina Paradox i kolektywu „Międzygatunkowo", wyrosłego przy Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego, a z czasem działającego daleko poza murami uczelni.

W 2026 roku cykl rusza w Warszawie dzięki partnerstwu KINOMUZEUM i Centrum Humanistyki Środowiskowej Uniwersytetu Warszawskiego.

Wydarzenie pilotażowe odbędzie się 23 maja – jeśli okaże się, że Warszawa ma apetyt na kino międzygatunkowe, wrócimy jesienią.

Na inaugurację zapraszamy na Zwierzę Emmy Benestan (2024). Po pokazie porozmawiamy o postludzkiej cielesności, feministycznej traumie, monstrualności.

W dyskusji wezmą udział:

dr Justyna Schollenberger – kulturoznawczyni i filozofka, specjalistka od relacji ludzkich i pozaludzkich, studiów nad zwierzętami i posthumanizmu

dr Matylda Szewczyk – kulturoznawczyni, badaczka kultury wizualnej, wyobrażeń ludzkiej i postludzkiej reprodukcji oraz obrazów macierzyństwa.

mgr Olga Gajek – badaczka filmu i telewizji, studiów nad niepełnosprawnością, szaleństwem, płcią i seksualnością, specjalistka od body horroru i wizualnych reprezentacji ciał nienormatywnych.

Spotkanie poprowadzi dr Patrycja Pichnicka-Trivedi, współpracownica Centrum Humanistyki Środowiskowej.

Nejma ma w życiu jedną pasję. Egzystencja na głębokiej francuskiej prowincji może być ekscytująca, gdy kochasz byki i lokalny sport polegający na grupowym zdzieraniu frędzla z głowy zwierzęcia. Niemający prawie nic wspólnego z corridą sport polega na zręczności i zrozumieniu psychiki majestatycznych zwierząt, z którymi Nejma potrafi nawiązać głęboką relację. Zdominowana przez mężczyzn dyscyplina sportu wymaga jednak od młodej bohaterki wejścia w świat kipiący testosteronem, patriarchalną męskością, krwią i adrenaliną.

Z tego zderzenia nie może wynikać nic dobrego, a Zwierzę w efekcie szybko staje się zaskakującym i trzymającym w napięciu połączeniem feministycznego filmu o zemście i kina cielesnego. 

Zwierzę Emmy Benestan przekonuje, że kino europejskie jest zdolne do znakomitego ekranowego mariażu tych dwóch gatunków. Zdaniem części krytyki talent Benestan pozwala postawić ją w jednym szeregu z Julią Ducournau (Mięso, Titane, Alpha) i Coralie Fargeat (Substancja).