Film
Wiosenna bujność traw
film i spotkanie
Rok produkcji
1961
Kraj produkcji
USA
Reżyseria
Elia Kazan
Czas trwania
124
Język
angielski, napisy: polskie i angielskie
Zapraszamy na specjalny pokaz filmu Wiosenna bujność traw, a po seansie na cross-over podcastów na żywo.
O filmie z publicznością porozmawiają Klara Cykorz (autorka podcastu Chaszcze filmowe) i Michał Oleszczyk (podcast SpoilerMaster).

Lata 20. minionego wieku. Bud i Wilma (nazywana Deanie) są dwojgiem zakochanych w sobie nastolatków, którzy dorastają w małym miasteczku w stanie Kansas.
Chłopak pochodzi z zamożnej rodziny, a jego apodyktyczny ojciec dąży do tego, by syn zrobił spektakularną karierę. Z kolei matka dziewczyny wychowuje córkę w restrykcyjny, purytański sposób.
Chłopak pochodzi z zamożnej rodziny, a jego apodyktyczny ojciec dąży do tego, by syn zrobił spektakularną karierę. Z kolei matka dziewczyny wychowuje córkę w restrykcyjny, purytański sposób.
Wiosenna bujność traw (1961), nakręcona w czasie, gdy zarówno kino, jak i społeczeństwo przechodziły głębokie przemiany, jest mroczniejsza niż to, czego spodziewamy się po opowieści o pierwszej miłości.
Film w sposób realistyczny, wręcz szokujący, opowiada o agonii pierwszej miłości i siłach, które rozdzielają kochanków. Atmosfera jest gęsta, przesycona plotkami, brakiem zrozumienia dla uczucia. Dobraną parę na ekranie stworzyli Warren Beatty jako Bud oraz Natalie Wood w roli jego ukochanej.
Gdy Wiosenna bujność traw trafiła do kin, spotkała się z doskonałymi recenzjami. Wood otrzymała nominację do Oscara, a William Inge dostał Oscara za scenariusz.
Film do dziś pozostaje jednym z najwspanialszych amerykańskich melodramatów.
Film w sposób realistyczny, wręcz szokujący, opowiada o agonii pierwszej miłości i siłach, które rozdzielają kochanków. Atmosfera jest gęsta, przesycona plotkami, brakiem zrozumienia dla uczucia. Dobraną parę na ekranie stworzyli Warren Beatty jako Bud oraz Natalie Wood w roli jego ukochanej.
Gdy Wiosenna bujność traw trafiła do kin, spotkała się z doskonałymi recenzjami. Wood otrzymała nominację do Oscara, a William Inge dostał Oscara za scenariusz.
Film do dziś pozostaje jednym z najwspanialszych amerykańskich melodramatów.