Salomé Jashi. Krótkie filmy o Gruzji

Pretekstem do pokazania fragmentu gruzińskiej rzeczywistości staje się wrak helikoptera stopniowo wtapiający się w górski krajobraz Kaukazu. 

Obok domu kaukaskich górali rozbija się czeczeński helikopter. W miarę upływu czasu wrak maszyny, który sprawia wrażenie przybysza z innego wymiaru, stopniowo wtapia się w swojski krajobraz. Dzieci mają wreszcie miejsce do zabawy, a krowy – schronienie przed deszczem. 

 

Konrad Wirkowski

Jak przekazać horror wojny? Dzięki prostemu zabiegowi formalnemu stajemy się świadkami tragedii, choć sami jej nie zobaczymy. 

Wojna w Gruzji w 2008 roku spowodowała śmierć przynajmniej kilkuset osób i wysiedlenie kilkudziesięciu tysięcy mieszkańców Osetii Południowej. Jak przedstawić tragedię rodzin, które straciły bliskich, ludzi wygnanych z domów, niepojmujących sytuacji dzieci?

Salomé Jashi udało się odpowiedzieć na te pytania w sposób, który mało kogo pozostawia obojętnym, choć na ekranie nie widać wojennych okropności. Stajemy się świadkami tragedii, choć sami jej nie zobaczymy. 

Maciej Nowicki

Patriotyczny obóz letni, na którym gruzińskie dzieci nauczą się, że ich przywódca ma zawsze rację – nawet kiedy popełnia błędy.

Bohaterami dokumentu są dzieci uczestniczące w patriotycznym obozie letnim zorganizowanym przez gruzińskie władze. Propagandowe mityngi mają upewnić dzieci w przekonaniu, że jedynym człowiekiem zdolnym zbawić Gruzję jest Michaił Saakaszwili – przywódca, który ma zawsze rację, nawet kiedy popełnia błędy. Ci, którzy nie umieją lub nie chcą brać udziału w zbiorowej martyrologicznej histerii, muszą odejść. Większość jednak zostanie aż do spektakularnego finału. 

Maciej Nowicki

Lekcja pływania, reż. Salomé Jashi, 2012, Łotwa, Francja, Gruzja, 15 min.

Traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa jako metafora współczesnej historii Gruzji. 

Wycieczka w przeszłość: nostalgia miesza się tu z traumatycznymi wspomnieniami. Osobiste doświadczenia nabierają szerszego kontekstu, a tytułowa lekcja pływania zmienia się w metaforę współczesnej historii Gruzji. 

Konrad Wirkowski

Tętniące życiem miejsce spotkań, które wojna zamieniła w ołtarz nostalgii.

Tytułowa budowla kiedyś służyła miejscowym jako miejsce spotkań i lokalna atrakcja. Wojna z Rosją zmieniła wszystko. Dziś dawni autochtoni przychodzą na wieżę, by oglądać swoje opuszczone domy po drugiej stronie granicy. 

Konrad Wirkowski