Spotkanie
Nagroda im. Adama Wodnickiego. Spotkanie z laureatem Mateuszem Kwaterką
Goście
Mateusz Kwaterko, Justyna Sobolewska
Miejsce
Audytorium
Język spotkania
Polski
Wstęp
Wstęp wolny dzięki współpracy z marką Audi
Instytut Książki i Muzeum Sztuki Nowoczesnej zapraszają na spotkanie z Mateuszem Kwaterką laureatem Nagrody im. Adama Wodnickiego za przekład z języka francuskiego dzieła André Baillona „Szczypawka z ogrodu Luksemburskiego i inne prozy” wydanej przez Państwowy Instytut Wydawniczy.
Rozmowę poprowadzi Justyna Sobolewska.
„Literacka droga Baillona była niezwykle ciekawa. Jego różnorodna pod względem gatunkowym i formalnym twórczość stanowiła wyraz nie tylko walki literackiej, ale także egzystencjalnej. Kolejne kryzysy emocjonalne silnie naznaczyły dzieła, które stworzył. „Szczypawka z ogrodu Luksemburskiego” jest w nieoczywisty i niebezpośredni sposób opowieścią o zmaganiach samego autora. Ale polski przekład zawiera tak naprawdę trzy książki (prócz „Szczypawki… ” w tomie znajdują się jeszcze „Historia pewnej Marii” oraz „Deliria”). Mateusz Kwaterko, doświadczony i uznany tłumacz, miał bardzo trudne zadanie, gdyż każdy ze wspomnianych utworów ma nieco inne cechy stylistyczne, dla których trzeba było znaleźć odpowiedniki w polszczyźnie. W ocenie jury nagrody autor przekładu znakomicie sprostał temu wyzwaniu”.
– Grzegorz Jankowicz, dyrektor Instytutu Książki i przewodniczący jury Nagrody im. Adama Wodnickiego.
André Baillon (1875–1932) to jeden z najważniejszych pisarzy belgijskich. Krytycy obwoływali go twórcą belgijskiego modernizmu, pogodnym naturalistą,
neurastenikiem spisującym relacje z sesji terapeutycznych, spadkobiercą
dziewiętnastowiecznego realizmu, prekursorem surrealizmu, egzystencjalizmu, a nawet autorem postmodernistycznym skupionym na pęknięciach i szczelinach języka. Tak czy owak, jednomyślnie uważają go za jednego z najciekawszych i
najoryginalniejszych pisarzy XX wieku.
neurastenikiem spisującym relacje z sesji terapeutycznych, spadkobiercą
dziewiętnastowiecznego realizmu, prekursorem surrealizmu, egzystencjalizmu, a nawet autorem postmodernistycznym skupionym na pęknięciach i szczelinach języka. Tak czy owak, jednomyślnie uważają go za jednego z najciekawszych i
najoryginalniejszych pisarzy XX wieku.
Na obszerny tom próz Baillona w przekładzie Mateusza Kwaterki składają się: powieść obyczajowa „Dzieje pewnej Marii – historia życia małomiasteczkowej panny”; powieść „Szczypawka z ogrodu Luksemburskiego” – historia życia Marcela, pacjenta zakładu psychiatrycznego, którego autor spotkał w zakładzie w Salpetriere – oraz „Deliria” – niezwykły zapis kryzysu psychicznego narratora. Są to dopracowane dzieła literackie o przemyślanej konstrukcji i złożonej narracji Proza Baillona zdaje się
sytuować na granicy zapiskami szaleńca a staranną relacją, co nadaje jej szczególny rodzaj rozwibrowania.
sytuować na granicy zapiskami szaleńca a staranną relacją, co nadaje jej szczególny rodzaj rozwibrowania.
Nagroda została ufundowana przez Instytut Książki by uhonorować Adama Wodnickiego, wybitnego artystę plastyka, tłumacza literatury francuskiej i pisarza, a jej celem jest wyróżnienie najlepszego przekładu z języka francuskiego i/lub przekładu książki poświęconej sztukom wizualnym, opublikowanego w formie książkowej.
W spotkaniu wezmą udział
