Kochankowie z Pont-Neuf

Jedna z najbardziej intensywnych historii miłosnych w kinie lat 90. Kochankowie z Pont-Neuf to opowieść o Alexie – bezdomnym outsiderze – i Michèle, artystce uciekającej przed postępującą utratą wzroku i dawnym, mieszczańskim życiem. Ich schronieniem staje się zamknięty paryski most, przestrzeń zawieszona między miastem a rzeką, bezpieczeństwem a upadkiem.

Film Leosa Caraxa jest manifestem kina skrajnych emocji: cielesnego, nadmiarowego, pulsującego ruchem i muzyką. Reżyser buduje film jak poemat: surowe obrazy ulicy przechodzą w operowe uniesienia, taniec, ogień sztucznych ogni i zanurzenia w wodzie, a miłość balansuje między euforią a autodestrukcją. To kino totalne – zmysłowe, ryzykowne, słynne z burzliwej produkcji.