Formy nigdy nie są niewinne. Kompozycje

 

Podczas spotkań potraktujemy ruch jako krytyczne narzędzie i świetny sposób na badanie rzeczywistości. Skupimy się na uważności, budowaniu relacji oraz formach, które wyłaniają się w trakcie samego działania. Naszym punktem wyjścia staną się choreografie codzienności. Przyjrzymy się rytmom, które nas organizują, oraz hierarchiom, w które wpadamy. Zbadamy sieci, które jednym pozwalają na swobodny przepływ, a innych skutecznie blokują. Dostrzeżemy podziały, które porządkują świat, a zarazem kogoś z niego wykluczają.

Szczególnie zainteresuje nas napięcie między rytmem jako narzędziem kontroli a rytmem jako naturalną pulsacją – nieregularną, otwartą i taką, która całkowicie wymyka się powtarzalności.

 

Choreografię potraktujemy jako układ relacji między różnymi systemami: biologicznymi, społecznymi, politycznymi i afektywnymi. Główną inspirację czerpiemy z praktyki artystycznej Marii Jaremy. Zbadamy formy, które stale się przekształcają – niehierarchiczne, wieloznaczne i takie, które bazują na współistnieniu sprzecznych logik. Zwrócimy uwagę na „dyspozycje”, czyli ogromne potencjały, które nosi w sobie nasze ciało oraz dana sytuacja.

Przejdziemy do konkretnych zadań ruchowych. Przećwiczymy operowanie różnymi rytmami, spróbujemy wejść w narzucone z góry struktury i odważnie z nich wyjść. Zbudujemy i celowo zakłócimy relacje w grupie, a także zareagujemy na zmienne układy przestrzenne i obecność innych osób. Zamiast gonić za idealną synchronizacją, skupimy się na uważnym słuchaniu – własnego ciała, otoczenia i dynamiki grupy.

 

Nasze zajęcia staną się bezpieczną przestrzenią eksperymentu. Wspólnie zbadamy kompozycje, przesunięcia, napięcia i momenty, w których odmienne porządki spotykają się ze sobą, ścierają i wspólnie negocjują swoje miejsce w polu działania.

 

Tytuł cyklu zaczerpnęliśmy z tekstu Natalii Sielewicz „Maszyna rozszyfrowująca rzeczywistość. Relacyjność form w powojennej twórczości Marii Jaremy”, który opublikowaliśmy w katalogu wystawy.

 

Izabela Niepokój – edukatorka MSN. Absolwentka kierunku Badania Artystyczne na warszawskiej ASP. Autorka serii spacerów choreograficznych pt. „Ćwiczenia z chodzenia”, realizowanych w instytucjach publicznych. Interesuje się ruchem codziennym i ciałem w przestrzeni publicznej.