Wykład
Czego uczy nas wystawa Marii Jaremy w MSN?
Wykład Érica de Chassey
Wstęp
Wolny dzięki współpracy z marką Audi
Miejsce
Audytorium
Język
Angielski
Kategoria
Wykład
Widok wystawy „Maria Jarema. Pęknięty modernizm”
Podczas spotkania Éric de Chassey, historyk sztuki i współkurator wystawy Marii Jaremy w MSN-ie, opowie o swoich doświadczeniach związanych z wieloletnimi przygotowaniami do ekspozycji – od długotrwałych wnikliwych badań nad dorobkiem artystki po nowe idee i spostrzeżenia, które zrodziły się dopiero podczas montażu prac w przestrzeni Muzeum.
Jak mówi Éric de Chassey:
Przygotowania do wystawy Marii Jaremy w MSN-ie trwały kilka lat. Wymagały one zapoznania się z całą dostępną literaturą przedmiotu, dogłębnych kwerend archiwalnych, rozmów i wymiany myśli z badaczami oraz obejrzenia, w możliwie najszerszym zakresie, dzieł artystki, jedno po drugim. Do tego stopnia, że gdy nadszedł moment otwarcia ekspozycji, mogłem odnieść wrażenie, że o Jaremie wiem i rozumiem już wszystko.
Stało się jednak dokładnie na odwrót. Zestawianie prac Jaremy, pokazywanie ich w kontekście dzieł innych twórców oraz w sąsiedztwie materiałów dokumentalnych i archiwalnych zrodziło nowe pytania i refleksje. Skłoniło nas do zmiany pewnych założeń wystawy już na etapie jej montażu, a po jego zakończeniu otworzyło zupełnie nowe perspektywy interpretacyjne. Właśnie tym doświadczeniem chciałbym podzielić się z publicznością z Muzeum.
Éric de Chassey jest dyrektorem École nationale supérieure des beaux-arts w Paryżu oraz profesorem historii sztuki nowoczesnej i współczesnej w École normale supérieure w Lyonie. W latach 2016–2025 był dyrektorem Narodowego Instytutu Historii Sztuki, a w latach 2009–2015 dyrektorem Akademii Francuskiej w Rzymie – Villa Medici. Jest autorem licznych publikacji poświęconych twórczości Henriego Matisse’a, sztuce amerykańskiej i europejskiej, transatlantyckim relacjom kulturowym oraz kulturze wizualnej drugiej połowy XX wieku, szczególnie w powiązaniu z kontrkulturą i polityką.
Kurator wielu wystaw we Francji, Włoszech, Belgii, Niemczech, Finlandii, Polsce (Andrzej Wróblewski: Recto / Verso 1948–1949, 1956–1957 w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2015, wspólnie z Martą Dziewańską), Hiszpanii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych. W przygotowaniu znajduje się polski przekład jego najnowszej książki Donner à voir (Gallimard, 2024), poświęconej „obrazom z Birkenau od Sonderkommando do Gerharda Richtera”, nagrodzonej Prix Pierre Daix.