Down & Dirty. Kino brytyjskie lat 80.
Lata 80. w Wielkiej Brytanii to czas wielkich politycznych napięć, tłumienia ruchów związkowych, punkowej rewolucji w muzyce i powolnego zwycięstwa neoliberalnej polityki ekonomicznej.
W tle tych burzliwych zdarzeń, portretowanych przez twórców takich jak Ken Loach czy Bill Douglas, powstawały w Wielkiej Brytanii przez całą dekadę filmy kameralne, skupione na sylwetkach rozmaitej maści samotników, indywidualistów, ludzi samotnych z wyboru, opuszczonych mimo starań, albo walczących o swoje za wszelką cenę.
Bohaterki i bohaterzy tego przeglądu są ludźmi, których na różne sposoby zawiodła siatka najbliższych relacji. Czasami sami tę siatkę zniszczyli, a czasami – uparcie odmawiają jej uznania.
Tej wiosny zanurzymy się zatem w brytyjski odcień samotności, od tej wypełnionej melancholią (jak u Terence’a Daviesa) do tej napędzanej gniewem (jak u Johna Mackenziego), ironią (jak u Bruce’a Robinsona) czy brakiem wiary we własną wartość (jak u Jacka Claytona).
Kto wie, być może na krańcu brytyjskiej szarówki czeka jakiś rozbłysk wiosennego słońca?
Kurator cyklu: Michał Oleszczyk
Program:
18 marca, godz. 19:00
Dalekie głosy, martwe natury, reż. Terence Davies
25 marca, godz. 19:00
Samotna pasja Judith Hearne, reż. Jack Clayton
8 kwietnia, godz. 19:00
Withnail i ja, reż. Bruce Robinson
15 kwietnia, godz. 19:00
Długi Wielki Piątek, reż. John MacKenzie



