OPISY DŹWIĘKÓW DO PRAC WIDEO PREZENTOWANYCH NA WYSTAWIE „Miasto kobiet”
Aleksandra Ivancu, Jolanta Nowaczyk
Praktykując zborowe nieposłuszeństwo
Praktykując zborowe nieposłuszeństwo
Dźwięk koresponduje z obrazem: szelesty, szuranie, zamykanie drzwi, drukowanie
paragonu i inne.
Franzis Kabisch
Getty Abortions
Narratorka mówi po angielsku, spokojnie i płynnie. W tle pojawiają się odgłosy wyszukiwania informacji w Internecie i wysyłania wiadomości: klikanie, stukanie w klawiaturę, dźwięki powiadomień. W kilku fragmentach filmu również krótkie sekwencje dźwięków. Film kończy się rytmiczną narastającą muzyką.
Anna Maria Maiolino
In-Out (Antropofagia)
Trzeszczenie charakterystyczne dla starych nagrań. Niepokojący, elektroniczny dźwięk zmienia się w trakcie filmu, między innymi: wydłuża, spowalnia, czasem jest pulsujący, innym razem świszczący, wysoki. W całą ścieżkę wpleciono zwielokrotniony ludzki głos. Spowolniony, niski, to znów wysoki, cienki. Można wychwycić między innymi: śmiech, nucenie, ciężki oddech. Ale głosy są tak przetworzone, że czasem trudno je rozpoznać i sprecyzować.
Anna Molska
Flight No. 1991
Spokojna, nostalgiczna muzyka.
Rachel Fallon
Fartuch solidarności I (bliźniaczy z Irlandią): za wolność waszą i naszą.
Fartuch solidarności I (bliźniaczy z Irlandią): za wolność waszą i naszą.
Szum morza i jedna, krótka wypowiedź, trudna do zrozumienia.
Sara Sadik
Pałac Ksenon: Kryształowa Zastruga
Narrator mówi po francusku. Jego głos nakłada się na cichy, jednostajny dźwięk w tle. Miesza się z odgłosami palenia shishy. W dalszej części filmu dźwięk podkreśla każdą zmianę sceny. W zimowym pejzażu bohaterowi towarzyszy przeważnie naturalny szum wiatru, odgłos kroków na śniegu. W niebieskich ujęciach - jednostajny, spokojny dźwięk i bicie serca. Czytanie listu i pocztówki zaczyna się od sygnału powiadomienia - jak w mailach. Dalej dźwięk imituje odręczne pisanie. Po pojawieniu się dwóch małych postaci o cienkich głośnikach następuje scena z rytmiczną muzyką. Narrator dostosowuje do rytmu swoją opowieść, jakby rapował. Podobna melodia kończy film.
Natasha Tontey
O innych, nieznanych jutrach
Tajemniczą, rytualną aurę filmu tworzą, między innymi: szmery, pulsowanie, gongi, pohukiwanie, pojedyncze dźwięki i krótkie melodie. Mieszają się z odgłosami: jęczeniem, sapaniem, pokrzykiwaniem, oddechem, itp. Natężenie dźwięku zmienia się, czasem narasta, czasem wycisza się, jak w rytualnych tańcach. Głos osoby prowadzącej narrację jest nienaturalny, przetworzony, obniżony. Głos bohaterki - lekko piskliwy. Przy napisach końcowych głos narratora jest dziecięcy.