Magazyn MSN

Nowe uwagi w kwestii malowania

Julie Mehretu

Abstrakcja jest środkiem

dla złożoności, nieznanego i nieokreśloności
Narzędzie do spekulatywnej refleksji w momencie załamania lub zakłócenia
Sposoby rysowania i nadawania sensu sobie samemu
Celowe zgłębianie sprzeczności nieodłącznie związanych z doświadczeniem demokracji, przemocy oraz kapitalizmu rasowego/kolonializmu
Mruczenie, szepty, bełkot… dada (haha)
 
Abstrakcja jest zbiorowym dziedzictwem
historii sztuki wizualnej
od faraonów, Exodusu i Babilonu,
jaskiń Dunhuang, linii Nazca w Peru, Piramidy Słońca i Księżyca,
Z luk i przerw w logice fraktalnej dla tkanin zachodnioafrykańskich,
etiopskich iluminowanych rękopisów,
sutry Vimalakirti,
muzyki, architektury, astrologii
historii malarstwa zachodniego
pragnienia / porażki / wycofania się
odkrywania na nowo
stworzenia czegoś zupełnie innego z tego wszystkiego
 

Abstrakcja to budowanie światów

Wewnętrzna spójność
Nawarstwianie, kolektywne powtarzanie
Negocjowanie odwzorowania
Pośród panafrykańskiego
Południowoazjatyckiego, zachodnioazjatyckiego, wschodnioazjatyckiego, Południowo-wschodnioazjatyckiego
Antypodalnego
Globalnopołudniowego
Kosmopolitycznego
 
Niedomagające tropy postępu nowoczesności/utopii/myśli kolonialnej
 
Entropie jak pandemia
 
Rozmycie/Wyjście/Nieuświadomienie
Mamrot
Niepewność i niebezpieczeństwo
Polityczny i społeczny zawrót głowy
Drążenie w archiwach za spekulatywnymi ideami które zniosłyby ograniczenia i więzy
Drążenie we wszech-archiwum Glissanta
Dopaść osobliwość doświadczenia/obrazu przyszłości a nie z przyzwyczajenia oglądać/odszyfrowywać…
 
Ze świadomością reaktywnego lęku przed kontestacjami białej supremacji na globalną skalę

Abstrakcja to strategia:

Fałszywa dychotomia abstrakcji i figuracji
Wpleciona w nowoczesne, kolonialne i eurocentryczne rozumienie państwa narodowego
Które niszczy światy
Przybierają one/odnajdują formy o ogromnej mocy, by budować światy; zniewalają je i klasyfikują do szufladek sztuki/architektury/religii/nauki
abstrakcja pozwala nam tego uniknąć
Jako strategia oporu przeciwko spłaszczaniu
przeciwko odrzuceniu opisu, języka, ograniczeń, szufladkowania
Nie sprowadzając się do ciała, skóry, tożsamości narodowej, miejsca, języka
Raczej trajektoria bardziej złożonego i dyskursywnego, twórczego projektu zakorzenionego w uniwersalnej duszy
To jest diaspora
Jest to forma wspólnotowego zarządzania wiedzą, zbiorowej inwencji
czerpiącej ze wszystkich języków rysunku, wizualnych neologizmów,
aby skonfrontować świadomość
z proleptycznymi możliwościami wizualności,
a jednocześnie z pełnią
nowego potencjału w zakłóceniu między znakami ewokacji, remiksu i świeżej…
„sugestii” [1]

Abstrakcja to przełom

inny sposób myślenia
odnajdywanie wyrwy, luki, szczeliny,
rozpinanie i otwieranie
siła potencjału, która objawia się bezpośrednio [2]
 
Zmiana kodu
Nie można tego sprowadzić do pojedynczego przekazu
Nie można tego sprowadzić do współczesnej interpretacji znaczenia znaków.
Dany obraz nie może być zredukowany do jednego lub dwóch gestów
Wszystkie części obrazu przyczyniają się do pełnego doświadczenia świata konstruowanego poprzez obraz.
Logika konstytuuje się
w taki sposób, że nieobecny obraz staje się pełnoprawną obecnością
w rezultacie odniesienie obrazu jest również nieobecne,
tak że obraz i widz przeplatają się i nie da się ich od siebie oddzielić,
obecny jest widmo.
 
Paradygmat
w odniesieniu do ideologii i samej struktury mitu
Malarstwo jako rozwijający się czas
 
Fred powiedział:
„Jak można się z tym rozstać w harmonii – zamiast wychwalać uwięzienie tego, co nam umyka? A co, jeśli krytyka, tak niechętna do oddzielenia tego, co robi „artysta”, od tego, co robi „widz”, jest w rzeczywistości pobożnym zbezczeszczeniem sacrum?” [3]

Abstrakcja to wymazanie

wykonane przy użyciu natryskiwanego kolorowego tuszu, a następnie wymazane,
czasem to właśnie wymazane fragmenty stanowią najtrwalsze elementy obrazu, bardziej wyraziste nawet od tych najbardziej wyrazistych śladów.
lub duchy zamazanego obrazu spod
twoich słów, Robin, o poetyckim wymazywaniu i tworzeniu języka poprzez wymazywanie
języka, destabilizacji języka, który i tak nigdy nie jest stabilny [4].
czy jest to również zaklęcie?
czy
egzorcyzm?
w przerwie?
czy różni się to od dekonstrukcji?

Abstrakcja to drążenie w obrzeżu

 Wymazywanie jako drążenie, jako kopanie,
w tym przedwiecznym miejscu,
ale też konstytuujące się wizualne neologizmy, skoro każdy znak, już kiedyś został postawiony,
każdy gest nienowy, każdy znak kopia, kopiowanie, okopywanie się, kradzież, remiks,
łup [5]
 
Czy wymazywanie, będąc upartą wynalazczością – jest wydzieraniem
czegoś odmiennego wspólnemu i posługującemu się kodami językowi, medium  wspólnoty?[6]
 
zaznaczyć, zetrzeć znak, znów go postawić.
ale wciąż upór trwania,
w istnieniu poprzez wymazanie,
jak w oto jestem,
– hineni
kopanie w poszukiwaniu zasobów,
części do przyszłości,
odrzucanie dawnych tendencji, dawnych działań przekładających się na powtarzalność schematów/powtarzalność działania społecznego/powtarzalność represji/ekspansji władzy…brać części bez osądu, rozbić to, zespolić znakami, tworzenie czegoś innego…fizyczny, sensoryczny, obraz, to jest doświadczenie konstytuujące się w czasie.

Abstrakcja to glitch

tracić czucie w dłoniach i w intelekcie.
Kleks, bałagan, rozmycie, oszołomienie od pracy na wspak,
stąd mogę znakować i wymazywać ze spodu na wierzch.
To ważne, nie móc w pełni zobaczyć, ale czuć,
Całkowicie oprzeć się na intuicji,
Zaufać dłoni,
Wstecz.
 
rysunki jak robienie notatek
monotypie mają w sobie więcej z wymazywania i pracowania kamieniem, w granicach…
nadgarstkiem i łokciem, na stojąco.
 
Podatność tuszu na płycie,
Najmniejszy ślad brudnego papierowego ręcznika, każdy odcisk palca utrwalony
jak w medycynie sądowej
 
(daleka krewna wymazywania)
Rozwinął się nowy zmysł swobody,
To chyba ma coś wspólnego z pięcioma tonami nacisku w prasie.
Coś fizycznie zmienia atomy i cząstki tuszu i papieru.
 
To jest kopanie w poszukiwaniu znaków, omenów i idei,
Dryf w medium z milionów lat
Docisnąć, wydrapać, zaznaczyć, naciąć, zostać.
dręcząca wiedza,
przeczucie…
rysować szybciej
/ostatnia szansa/ auftakt na słuch
Służyć intuicji, impulsowi, improwizacji
To symptomatyczne [7]
*
 
Dowodzić, że NADAREMNE (równie nadaremne jak same znaki)
 
te bity, te dane, infrastruktura, symbole władzy
Lutować je do nowej maszynerii, zespolić części ze znakami co przychodzą i próbują uformować
Coś innego czytelnego, ale osuwają się w swoją nieczytelność.
Znakom to nie przeszkadza,
to one przyprawiają o ból głowy.
 
ewoluujące z głębi dawnych płócien na wierzch,
przesączające się przez narosłą, uwarstwioną przeszłość.
Przeobraziło się w nowe zaburzenia powierzchni/obrazu.
Znaki teraz kapią, mażą, odciskają się, nadwyrężają maszynę
Znaki są konwekcyjne.
Zbijają się w roje, zaklejają,
skażają jego spójność, jego machinacje,
znaki są zarazą, zanieczyszczeniem, opadem pyłów.
Podstęp.
Radykalna wyobraźnia i potencjalność w prawie do nieprzejrzystości [8].
 

Podziel się

Home|Magazyn MSN|
Nowe uwagi w kwestii malowania