XXXVI Seminarium Feministyczne: „Feministyczna historia sztuki poprzez wystawy. Aktualne praktyki”

 

O ile w latach 70. w Europie Zachodniej dominował strategiczny esencjalizm i powstawały dziś już słynne wystawy sztuki kobiet, o tyle sytuacja w naszej części regionu wyglądała nieco inaczej. Jak pokazują badania profesor Agaty Jakubowskiej, wystawy sztuki kobiet realizowane były w Polsce już od końca XIX wieku – także w okresie międzywojennym oraz w czasie państwowego socjalizmu, często w ramach oficjalnych stowarzyszeń zawodowych. Towarzyszyła im niekiedy narracja dotycząca pracy kobiet, jak w przypadku jednej z najwcześniejszych tego typu prezentacji: Wystawy Pracy Kobiet, zorganizowanej w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie w 1877.

W okresie późnego socjalizmu, obok inicjatyw oficjalnych pojawiały się także niezależne wystawy sztuki kobiet: Sztuka kobiet (Galeria ON, Poznań, 1980), przygotowana przez Izabellę Gustowską i Krystynę Piotrowską. Do tej tendencji nawiązywała również międzynarodowa wystawa zorganizowana przez Natalię LL w 1978 roku we Wrocławiu w Galerii PSP Jatki. Ponowne zainteresowanie wystawami prezentującymi twórczość osób identyfikujących się jako kobiety nastąpiło w Polsce po okresie transformacji wraz z rozwojem feministycznej historii sztuki.

 

W ostatnich latach w praktyce feministycznej pojawiły się nowe modele kuratorskie, które wychodzą poza zachodnie paradygmaty badawcze. Coraz częściej w centrum dyskusji pojawiają się także wątki związane z samą organizacją wystaw – takie jak troska, współpraca czy inkluzywność.

 

Zachęcamy do krytycznego przyjrzenia się wystawom realizowanym z perspektywy feministycznej historii sztuki, które prezentowane były w ostatnich latach w Polsce – zarówno tym dużym, przekrojowym, jak i mniejszym projektom, które nie uzyskały ogólnopolskiego rozgłosu. Zapraszamy do dyskusji nad tym, czym jest dziś wystawa feministyczna i jakie są metody tworzenia narracji feministycznej poprzez wystawę i w jej ramach – a może także nad koniecznością wykraczania poza samą narrację i spojrzenia na wystawę jako organizacyjną całość.

 

Marta Świetlik, Między reprezentacją a krytyką. Wystawa jako narzędzie feministycznej historii sztuki

 

Matki Twórczynie, Wystawa w Rotacyjnym Domu Kultury

 

Zofia Maria Gmurek, Feminizm w ekspozycji. Selektywna inkluzja i język ryzyka w praktykach kuratorskich

 

Karolina Majewska i Weronika Trojańska, Opowiadanie o sztuce feministycznej osób oglądających i nieoglądających wystawy 

 

Monika Czyżniewska, Afektywne archiwum: relacyjność i feministyczne kuratorstwo w Archive After Hand 

 

Dyskusja