“Maria Bartuszova. Formy przejściowe”
Opis wystawy w tłumaczeniu na polski język migowy (część VI)

„Kultura na migi” daje osobom niesłyszącym, posługującym się Polskim Językiem Migowym, niepowtarzalną szansę zapoznania się z wybranymi dziełami sztuki z kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz obiektami prezentowanymi na wystawie czasowej „Maria Bartuszová. Formy przejściowe”.

„Maria Bartuszova. Formy przejściowe” - opis wystawy w tłumaczeniu na polski język migowy (część VI)

W końcowej fazie twórczości (a więc w pracach powstałych od połowy lat 80.), artystka zaczęła stosować bardzo szczególną metodę uzyskiwania gipsowych odlewów. Robiła to za pomocą autorskiej techniki, zwanej „kształtowaniem pneumatycznym”. Odlew powstaje 
przy wykorzystaniu elastycznych, gumowych balonów, które są oblewane gipsem. Dotykane zamienia się z dotykającym, a obciążane szybko kruszejącą masą balony pękają pod jej naciskiem. Otrzymywane obiekty (trudno tu mówić o ich tworzeniu) to negatywy obecności zniszczonych pozytywów, a ich forma ociera się o swoją własną niemożliwość: są nieskończenie kruche i cienkie, są, poprzez swą materiałową nietrwałość, na granicy rzeźb ulotnych.

Prace te, wyglądające jak opuszczone kokony, ślady byłych obecności, bezużyteczne już skorupy, zaczynają z końcem lat 80. obklejać i obrastać pracownię, a potem przydomowy ogród Bartuszovej. Zachowują się jak pajęczyny zarastające okna, narośla wyrastające spod kamieni; uzyskiwane przez artystkę formy zalewają i duszą rosnące konary drzew. Nie ma wątpliwości, że gesty te nie mają już nic wspólnego z wcześniejszym przyglądaniem się naturze i jej naśladowaniem. To ingerencja w naturę i walka z nią. Jednocześnie jednak materiałem jest ciągle gips, który wyeksponowany na wiatr i deszcz - przetrwa tylko chwilę.

POBIERZ TEKST W PLIKU PDF Maria Bartuszova w polskim języku migowym, cz. 6

Zobacz także: